Uzun soluklu sükûtların baharında güz yerleşti gönlümün sokak aralarına. Sensiz gönlüm şehri âleminde yapraklar devirdi ağaçları…
Sevgilim
Nasılsın manolya yaprağına düşmüş çiğ ve çiğe hapsolmuş dolunayım?
Biliyorum kırgınlık merasimlerinde yüreğin hatmesine gözlerim kahverengi masallarını işlediğini ve sükûtuna gönlümü incitmemek adına hapsolduğunu. Terk ediş zabıtları değil gönlümden gönlüne bıraktığım aksine sensiz geçen an dakika saat gün hafta ay ve yıl ziyandır nezdimde.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta