Benim çocukluğum; Çukur bağ ’da
Çarpık sokak aralarında geçti.
Bezden yaptığım topun ardından koştum hep;
Ayağımda plastik pabuç, sırtımda eski bir mintan.
Hiç arabaya binmedim,
Koşarak gittim okula elimde tahta çantam.
Okuma bayramında ilk kırmızı kurdeleyi ben taktım,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta