Umutların acılara döndüğü gündü,
Tökezliyordu prangalara vurulmuş ayaklar..
İnsanlık yavaş yavaş tükeniyordu,
Zalimlik ve ölümle….
Ve o sevgiyle yüklü adam
Taşıyordu sonunu kendi omuzlarında…
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta