Sevgi diye diye yalandan güldüm ben
Sevgi diye diye yaşarken öldüm ben
Sevgi ile yaşadım sevgi ile oldum ben
Bir tek içten gülüşe neler neler verdim ben
Budalaca olsa da hep kaybedip dursada
Zengin fakir değişmem sevgi olsun ekmeğimlen
Kaybettim çoğu zaman aklım hep yaya kaldı
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta