Yaprak ağaçtan düşünce anlaşılır yazın kıymeti.
Sonbahara veda edilirken korkulur kışın soğuğundan.
Birini kaybedince sevgi büyür.
Ve akşamın karanlığında saklıdır sabahın aydınlığı.
Kanadı kırılınca ölür kuşlar.
Mürekkebi bitince kalem, kalem olmaktan çıkar.
Tıpkı bunlar gibi kalpte sevemeyince yitirir tüm niteliğini...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta