Nazar et Şiiri - Edibe İkrâ

Ya ilahi,
Aşkını tattım
Harında tutuştum

Sen ezeli ebedisin, bildim
Kainata nazarınla, baktım
Aşkınla kavruldum, yandım
Seni tanınıdım,
Sende kaldı ruhum

İşte tam da varım derken, yok oldum
Her anım günlerim, aylarım, yıllarım
Çiğdim, nebilerin yolunda eridim,
Kitabınla da erdim piştim coştum

Seni her yerde gördüm
Sanadır hasretim
Her basamakta senleyim
Her an senle yükselirim

Senle nefsimi aştım
Ravza-i Mutahhara,da
Rasulünü selamladım

Dokunulmazlık zırhına büründüm
Çirkinlikler tesir etmez, hakkı bilirim
Daha çocukken tanıdım seni korundum

Ailem varlığnı ezanla tanıttı
Seni bildim sana, ant içtim

Bu aşk ırmağı ne hoştur
Bu saadettir, ummandır
Mutlu mesudum memnunum

Cihanı yaradana tutuldum ey aşk
Evvela kendini yok saymaktır aşk

Yok sayın beni, kirli yollar
Karanlık kişiler, şeytanistler
Sizin dünyanızda değilim, defolun!

Zamanı asırları aştım, kördüğümüm
Ey gafiller,benim gördüklerimi görmüyor musunuz?
Vardır bu yollarda bir çok işaret körmüsünüz?
Tüm kainat zikirde görmüyor musunuz !