Ben senle vardım
sensiz ömrüm kördüğüm
en çok senin sesini sevdim
saçlarındaki savrulan hasretinle
geceye gizlediğim özlemimle
gündüzün aydınlığıyla ısıttığım anılarımla
yalnızlığıma saplanan sensizliğin korkusuyla
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta