Sevdam Şiiri - Fatih Mehmet Yiğit 2

Sevdam

Düşler ardında kaldı sevdam,
Zamanın içinde bir gölge misali.
Ne yıldızlar dokunur ona,
Ne sabahın serinliği.

Kör kuyularda yankılanır sesim,
Sağır duvara çarpan bir çığlık misali.
Her acıda biraz eksilen,
Her umutta biraz çoğalan.

Bir köprü yıkıldı içimde,
Ne geçiş var ne dönüş.
Sadece rüzgârın savurduğu
Yarım kalmış bir hikâye.

Sevdam, dağların ardında bir sır:
Bir ateş, alevini saklayan.
Bir dua, dudaklarda yarım kalan.
Bir isyan, şehirden şehire taşınan.

Ve ben, her gece kendimle konuşurum:
Sevda dağların ardında kalmaz aslında.
İnsanın kendi içinde dağ olur,
Uçurum olur, derinleşir gitgide…

Ve ben bilirim:
Sevda ne yalnızca bir acı,
Ne de sadece bir umut.
O, insanın kendi içindeki şehirdir,
Kendi içindeki sürgün,
Kendi içindeki isyan
Kendi içindeki umut
Kendi içindeki özlem…

Fatih Mehmet Yiğit