Sevdam 2 Şiiri - Murat Bekir Alpars

Ah sevdam…
şimdi, avlusu güllerle süslenmiş
bir dergâh kuruluyor içimde,
güllerin içinde mor zambaklar açıyor çiçeklerini
benimle birlikte duruyorlar büyük bir şükrün zikrine…
Yusuf’un gömleğinden bir koku sarıyor her yeri…

karanlık tenhalarımda
yüzünün ziyasından
bir nur doğuyor odamın köşelerine…
uzun bir sükutun içinde, buluyorum kendimi…
belki de sen
ezelden kalbime düşen
ilahi bir kaderin tezahürüsün.
Huşusu göğe yükselen
bir duaya varıyorum her gece

Sevdam,
seninle aynı secdeye varmaya geldim
kıyama birlikte durmaya geldim,
aynı dua da buluşmaya
iki cihan şuuruyla
“kaderim” demeye geldim sana.
eşiğinde ömür çürüttüğüm
o ulvi kapıdan birlikte geçmeye geldim

çünkü seni sevince
dünya küçülüyor,
nefsim susuyor,
ruhum secdeye varıyor.
“hu” diye açıyorum gözlerimi.
“sana bakmak, Allaha inanmaktır”
dediği yerdeyim, ustanın…

ateşten geçer,
sudan geçer,
büyük bir sınavdan geçer
bahtiyar bir ömre varırım, sen sevince,
ve ben her gün
biraz daha eksiliyorum kendimden,
biraz daha çoğalıyorum sende.
şimdi yeryüzünün
en sessiz çığlığını taşıyorum içimde
Sevdam, belki de aşk,
iki benliğin birbirinde yok oluşudur…
fenâdan bekâya yürüyen bir sır gibi
hiçlikten yükselen bir hakikat kadar, ulvi…

Ah sevdam
sen bakınca
gökyüzü genişliyor,
semadan bir nur iniyor anlıma
zaman yavaşlıyor sanki,
ve sen bakınca kalbim;
ezelden yazılmış bir kaderi anımsıyor,
alemi ervahta yüzüme gülümsediğin o ana gidiyorum
bir tek senin ruhun için çırpınıyor kalbim,
sen bakınca…
Ah sevdam
Bir huzuru soluyorum
sen gülünce;
merhametin,
kırıyor zulmün bütün putlarını
İbrahim-i bir nizam kuruluyor,
adalet sancakları dalgalanıyor yeryüzünde
mazlumlar gülümsüyor yüzüme

dedim ya
sen sevince;
çöller ırmağa döner,
Ağrı dağı filizlenir
Murat nehri taşar gönlümde.
Ahmedi Hani’nin duaları
kapımı çalar
sen sevince
bir melek gülümser yüzüme.

Şimdi içimde
sınırları olmayan bir memleket gibisin…
Her imgesinde yutkunduğum
kursağımda kalan bir şiir gibisin…
söylesem eksik, sussam fazla…

Şahit ol;
haysiyet
namus
şeref bildim aşkını
sevdam sana emanet,
sen Rahman’a