Eşiğindeyim sevdanın tam eşiğinde,
Sanki bir adım atsam herşey değişecekmiş gibi geliyor,
Hayat diye tabir ettiğimiz bu güzellikler cehenneminde herşey alt üst olacak,
Öyle yaklaşmışımki kokusunu alabiliyorum acının,
Arkamı dönüp gitmek istiyorum,
ßu acıları yaşamadan olduğum gibi devam etmek,
Ama öyle yaklaşmışımki sonumuda görüyorum,
Mutluyum sanki sevgiyle beraber,
Acılar çekmiş, fırtınalar yaşamış ama mutlu,
Nasılda gülen bir yüzle yatıyorum bir bilseniz,
Görüyorum başımın ucunda birisi var,
Şuan eşiğinde olduğum birisi,
Ağlıyor nedense,
O ağlıyor ben yattığım yerde tebessüm içerisindeyim,
Çektiğim acılardan olsa gerek saçlarım ağarmış,
Gözlerim nasıl bilmiyorum çünkü yattığım yerde gözlerimi açamıyorum,
Bir çok kişi görüyorum etrafımda,
Ben yatıyorum onlar bana bakıp ağlıyorlar,
Yuzumdeki tebessüm hiç değişmiyor,
Öyle mutlu ölmüşümki ölüm bile ağlatamamış beni,
Nasıl mutlu ölmem yanımda o olduktan sonra ve nasıl mutlu ölmemki acılarla, fırtınalarla beslediğim kalbimde hala o varken...
Kayıt Tarihi : 1.4.2007 02:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!