Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
:) halk edebiyatına inceden bir geçiş yapmışız burda.. güzel olmuş.. Yunus derki... şeklinde ha? :)
ya da Karacoğlan derki... gerçi ben pek okumam halk edebiyatı ne deyiler ne demiyler bilmem ama.. benim ağız az öncve sana dediydi yine deyi.. takma kafanııııııııııııııııı! :) ana.. Feray ablam da yazmış sana altta vaaay.. demek onu da tavladın ha:) yani şiir manasında..
hiç sevda küllenir mi,
ahh..
deli çocuk..
gençlik işte..
daldan dala konulur sanılır ama öyle değil..
her sevdanın izi de külüde kalır..
sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta