Her şeyi unutsam bile bir gün
Bakarken kül olduğum gözlerini unutmayacağım
Her şeyi yakıp yıksam bile bir gün
Yüreğimde bir sağlam kale sevdanı bırakacağım
Korkum unutmaktandır, korkum yıkmaktan
Çekincem incitmektendir çekincem kırmaktan
Yolunda virân olduğum ey nazlı güzel cânân
Sana mesafem kaybetmektendir mesafem korkumdan
Keşke yaktığın sigaranın dumanı olsam dedim
Sokağın köşesinde durup mahmur gülüşünü izledim
Keşke sînenin şefkatinde bir zerrecik olsam dedim
Sevgilim yollarını gelmeyeceğini bile bile gözledim
Bahtıma yazılmadı belki ama gönlüme yazdım sevdanı
Ben ki oldum bir divane, oldum bu aşkın kurbanı
Unutamıyorum yağmurda dikildiğimiz o otobüs durağını
Bilemiyorum görür mü artık şu bahtsız yüreğim murâdını
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 18:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aşık olmuş birinin yerine empati kurarak yazdığım bir şiir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!