Sevda Şiiri - Şenol Alıcı

Hani sevda sandalına binersinya
Başlarsın çekmeye kürekleri
Duymazsın ihtiyaç pusulaya
Bir yöne duymazsın ihtiyaç

Sudur artık özlemin, hasretin, kederin
Akıntılı bir sudur
Bazen sert akar acımasızca, gürleyerek
Bazense durgun, sanki hiç kıpırdamıycakmışçasına sakin

Karayı göremezsin bir türlü
O ihtişamıyla suyu kucaklayan karayı
Düşünemezsin yanıbaşında
Sevdanı yücelten odur aslında
Özlemi, hasreti suya verip, aşkını toprakla yoğuran odur

Bırak özlemin, kederin suda akıp gitsin
Sen toprağında kal
Ölümsüz, sonsuz
Aşk dolu, sevgi dolu toprağında