SESSİZLİĞİN GÖLGESİNDE
Belkiler cesaret bulamaz içimde,
Adımlarım hep yarım kalır,
Sözler dudakta takılı kalır,
Gözlerimse uzaklara dalar.
Keşkeler hep geç gelir bana,
Zamanın arkasında gölgelenir.
“Keşke” derim, sessizce,
Ama çoğu kez sadece bir fısıltı olur.
Neyseler susar,
Kelimeler yerini sessizliğe bırakır,
Ve dünya olduğu gibi durur;
Ne eksik, ne fazla, sadece ağır.
Hayat, tam da böyle bana özgü:
Cesaretim yitik, keşkelerim çoğalır,
Ve ben, sustuğum yerden
Kendi sessizliğimde yaşarım.
Yücel ÖZKÜ
17 Mart 2026/17:10
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 17:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!