Sessiz Veda Şiiri - Bilal Bildik

Her şey bir gün bitermiş
En güçlü ağaçların bile
Bir dayanma gücü varmış
Güzün dökülen yaprakların
En sonuncusu düştüğünde
Kış gelirmiş her yere
Her yere gelmese bile
Kopup gittiği dalına kış gelirmiş
Dal ağlarmış, ama yaprağın ardından
Yaprak onu görmeden ağlarmış
Sessiz vedaların sonu buymuş
İki ıslak göz kalırmış
Giden yada kalan gizli gizli ağlarmış
Güçlü gibi durup, zayıf zayıf ağlamak
Kimseye göstermeden
İçten içe ağlamak öylece

Bazen sessiz ayrılıklar
Suskun sitemler olurmuş
Tek kelime ağızdan çıkmadan
Kırılan gönlü onarmadan
Bir veda bile etmeden
Tüm çığlığını, tüm feryadını
Suyun üstüne bırakılan
Bir kağıt parçası gibi
Sessizliğin içine bırakırmış insan
Kendini paralarken anlatamadığı
Onu tüketen herşeyi
Sessiz bir vedaya bırakırmış
Anlayan anlar mı düşünmeden
Sahibine ulaşır mı görmeden
Bir teselli olur mu bilmeden
Her şeyi atar çeker gidermiş