Kalbin, ihmal edilmiş sokaklar
Çıkmazı.
Sen; yorgun ve biteviye,
Kalbin ve kalbim.
Su akar yolunu bulur ya,
Çok da vicdan etme, hallerden sen,
Lisanlardan gözlerin.
İfası bitmemiş, coşkun bir iç sızısıyla dolusun,
Sen, ben, gökyüzü.
Seslerden suskunluktur, adını anmak.
Kısmetime düşen de odur.
Kayıt Tarihi : 3.5.2025 10:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!