Sessiz Öfke Şiiri - Mustafa Alp

bir dua var gecede,
ama masum değil.
rahman’a yükselmiyor,
dişlerini sıkarak duruyor.

adını andım
kelimelerim iyileştirmedi,
sadece kanı hatırlattı.

geceler seni ezerken
elim uzanmadı yarana.
buna sabır demedim,
çaresizlik de.

yalnız değilsin
yalanına sığındım,
çünkü başka cümlem yoktu.

sana gelemedim,
seni çekip alamadım karanlıktan.

o yüzden dua ediyorum
inandığımdan değil,
başka silahım kalmadığından.

bil ki
bu dua
teselli değil.

geceyle hesaplaşan
sessiz bir öfke...

Mustafa Alp
30.01.2026 05.00