Ne zaman yalnız kalsam matem siyahına bürünür gökyüzü
Ve sırılsıklam olur yalnızlık sokakları...
İçimdeki acılarla yalnızlığın doruklarına ulaşan bulutların terlemesiyle senin gidişinde yetiştirdiğim çiçekler sulanarak yeniden büyür.
Düş'lerim var benim senden gizli, kurduğum sayısızca!
Ölen duygularımın yaptığı son düş'ük mutluluğumdu,
Mutluluk derken gülümsemelerim aslında,
O gülümsemelerde ruhumun gözyaşlarından sonra akıttığı kan damlaları.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta