Sen gideli 370 gün oldu bugün.
Evdeki tüm izlerin siliniyor yavaş yavaş.
Kanepeye uzanırdın ya hani boylu boyunca.
Dışarıyı izlerdin saatlerce.
Adını mobese koymuştuk balkon kenarından hiç ayrılmadığın için.
En yakın arkadaşların karşı binadaki teyzelerdi.
Bütün gün bakışırdınız ve gözlerin tüm her şeyi anlatırdı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta