Sessiz geceler Şiiri - Birkan Demirci

Ay ışığı düşerken eski bir şiire,
Yalnızlık sarar da usulca beni,
Bir adın dolanır dudağımda yine,
Nerdesin şimdi, ne haldesin kim bilir.

Yıldızlar anlatır sana suskunluğumu,
Rüzgâr taşır belki iç çekişimi,
Gözlerimde kalan o son gülüşünü,
Ne çok özledim, der miyim kim bilir.

Zamanla silinir sanmıştım izi,
Oysa her adımda daha derin sende,
Bir kalp nasıl unutur, ya da sever ki,
Bunu sen bilmezsen… kim bilir.