Sessiz Direnç Şiiri - Meryem İşler

Bu meydan kimin meydanı
Taşlar neden susar böyle
Bir slogan asılı havada
Ama herkes başka yere bakar

Duvarlar çok şey gördü
Afiş, boya, umut, yas
Silinen sadece yazılar değil
İnsan da silinir biraz

Bir el ekmek tutar
Öbürü boşlukta kalır
Terin adı değişmez
Ama değeri pazarda azalır

Çark döner, dişliler sağlam
İçine düşen ezilir
“Düzen böyle” derler
Düzen hep yukarıdan görülür

Bir türkü yarım kalır
Radyoda sesi kısılır
Kimin sesi çok çıkarsa
Önce adı, sonra kendisi silinir

Çocuklar büyür erken
Sorular cepten ağır
Adalet geç gelir derler
Geldiğinde de tanınmaz

Birileri hep yukarıda
Birileri hep sırada
Zaman herkes için akar
Ama saatler aynı durmaz

Bir söz var, dilden dile
Sahibi yok, bedeli çok
Söylenince yük olur
Söylenmeyince daha çok

Gün gelir sorarlar yine
“Bu kadar susmak neden?”
Derim ki: Bu memlekette
Sessizlik bile bazen dirençtir