ne olursa olsun biz sessizce anlaşabiliyorduk,
yazdıklarımız saklıyorduk yakılacaklarmışcasına,
müziklerimzi de dinliyorduk bizden çalacaklarmışcasına,
birbirimizi çok seviyorduk ama söyleyemiyorduk
sanki o sessiz aşk sona erecekmiş gibi......
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta