Sessiz Şiiri - Requiem

Mutluluğa misafir olmus hikayelerde kaybolduk zamanlar boyu.
Küçük bir kız cocuğuyum hala geçen zamana inat,
Aşklarım her seferinde daha büyüktü,hepside vazgeçilmez
hepside birdahası olmayacak gibi...
Kırık ekmek parçalarıyla büyümüş,yetinmiş,sokak lambaları altında aşka tapınmış,
siyaha maviye döndürmüş ve yıllar sonra baktığında küçük gülüsemeler bırakmıştım ardımda.
Hep böylemiydi böyle mavi..
Hiç yaşanmamış sanılan hatıralarım nerede şimdi,yani küçük kız çocuğundan geriye kalanlar.
Öldürmüşmüydüm yoksa hepsini,bütün hatalarımı, yalanlarımı, güzel sevgilerimi.
Yoksa beklenmeyen bir kadınmı var aynada gördüğüm suretimde.
çok erken değilmiydi..
Hala çocuk değilmiydim, umutlarım deli değilmiydi, cesaretli, önü alınmaz.

Hep böylemiydi.. yani mavi?
Hiç yaşanmamış hissi veren hatıralarım nerede şimdi,küçük kız çocuğundan geriye kalanlar.
Öldürmüşmüydüm yoksa hepsini,bütün hatalarımı,yalanlarımı, güzel sevgilerimi.
Siyahı maviye döndürmüş ve yıllar sonra baktığımda küçük gülümsemeler bırakmıştım ardımda...