Sessiz 1 veda Şiiri - Çağdaş Ca

Yürüyorum ama sanki olduğum yerdeyim.
Kimsenin bilmediği, garip bir haldeyim
Ne bir kapı açılıyor, ne de bir ışık yanıyor.
İçimde bir şeyler var, hiç durmadan kanıyor.
Kaldım öylece, ne ileri gidebiliyorum ne geri dönebiliyorum
Sanki çoktan kaybetmişim o eski beni.

Ruhuma çökerken vuslatın eksikliği
Bitmiyor gönlümün derin kimsesizliği.
Yalnız değilim belki ama kalabalık da değil.
Her şeye uzağım artık, her şeye çooookk yabancı
Hiç geçmeyecek gibi, içimdeki bu sancı.
Kendi ömrümde oldum, dilsiz bir kiracı.....

Eski fotoğraflar kadar uzak şimdi neşem
Dağılıp gitti sanki, toparlanmıyor hiçbir köşem.
Yoruldum artık çabalamaktan, bıraktım kendi haline
Uzaktan bakıyorum öylece, hayatın bu sessiz gidişine.
Bir veda bile sığdıramadım, ruhumun parça parça eksilip tükenişine..

Bir adım atacak olsam, geçilmez duvarlar var.
Geniş yollar bitti de, kaldı bu geçit dar.
Kimseyi suçlamıyorum, bu benim yorgunluğum.
Kendi gölgem içinde, sararıp solduğum.
Dalı'ndan kopmuş kuru bır yaprak gibi ordan oraya savruldugum....

Herkes geçer diyor ama zaman sadece akıyor.
İçimdeki o boşluğu hiç birşey dolduramıyor...
Tükendim demek ağır mı gelir, bilmiyorum ama.
Bir cevap bulamıyorum kendimle olan kavgama.
Mühür vurdum artık, umudu tükenmiş fani dünyama.

Ne gidesim var bir yere, ne de burada kalasım.
Sanki bir camın arkasındayım, duyulmuyor hiç yasım.
Günler birbirinin aynısı, bugünün dünden farkı yok.
İçimde Sert bir rüzgâr eser durur, ruhumda binbir keder.
Tutunacak bir dalım bile yok.Dünya dursa ne farkeder...

Biraz sükût lazım şimdi, birazda sessiz bir an.
Her şey bir gürültü, geri kalan her şey yalan.
Böylece bırakıyorum, kendimi bu akışa
Hazırım artık içimdeki o bitmez kara kışa.
Gömüldü sesim , veda ettim her bir bakışa...

Düşmüşüm bir kere çıkmayı denemiyorum bile.
Kendimi bıraktım, bu uçurumun en derinine
Sessizce veda ettigim bu yorgun hayata.
Benden bir iz kalsın diye, bıraktıgım son hatıra....
Gidiyorum işte; Sanki hayatta hiç olmamış, hiç yaşamamışım gibi...Acılarımı bu siyah geceye , duygularımı bu son satıra emanet ederek.....hoşçakalın gidiyorum....