Seslendim Şiiri - Baha Akdora

Yaratmaya cüret ettiğin, Yaşatmayı umursamadığın, Umursamadığın o bebeğin İlk hissettiği acıyla... Acıyla sığındım Ve yüzümü ellerimle, Ellerimi utançla sakladım Yaratan ellerin karşısında. "Varım" demek için doğmak gerekmez miydi? Beni var ederken fısıldadın; Fısıldadın kulağımın tüylerine. Tüylerim diken diken olmuştu, "Ben doğmadım," dediğinde. Şimdi anlıyorum seni; Sen tezatsın, Tezatların en ulusu, Ulusların yanılışı, Savaşların temeli. Sen "ol" dedin, ben "olma" oldum. Sen "ışık" dedin, ben gölgede kaldım. Kaç kere doğurdun beni? Kaç kere öldürdün aynı anda? Rahmi ve mezarı Aynı iştahla kazıyorsun, yapma. Ve benim gibisini bir daha asla, Asla yaratma. Şimdi burada bir kişiyim: Ne doğmuş ne doğmamış, Ne yaşayan ne ölmüş, Ne atılmış ne sığınmış; Sadece düşünmüş, Düşünürken yaratmış... Şimdi burada bir kişiyim; "Ol" demiş, oluvermiş.