Ses Şiiri - Abdullah Artaç Arslan

Abdullah Artaç Arslan
42

ŞİİR


19

TAKİPÇİ

Ses

Uzakları yakın eden bir ses bu
Sûr’a üflemesi gibi İsrafil’in.
Dünyam sallanıyor yerinden,
Depremler yıkıyor tüm duvarlarımı.
Çığlık çığlığa bağırıyorum boşluğa,
Duyan – işiten yok.!
Kıyamet kopuyor, gören yok.
Diri diri gömülüyorum toprağa.
Duâ okuyan, mezarıma bir su döken yok.
Bir zûl alır beni, ruhumu tutan yok.
Çok uzaklardan gelen bir ses,
Dabbett-ül Arz’dan.
Sidret-ül Münteha’ya bu yolculuk,
Akıl denen Cibril yanımda yok.
Makamındayım … Ey Yâr’adan
Müheyminler gibi döndüm yüzümü sana
Yönüm sen - yörem sen, halimi bilen yok.
Yüreğim tevhidde.
İçimden gelen bir ses bu;
Eşhedü aşk illallah…
İsrafil’e Sûr’u üfleten,
Mikail’e yağmur yağdırtan,
Azrail’e can aldırtan,
Cebrail ile yol buldurtan.
Hâlim Yâr’dan, isteğim Yaradan’dan.
Mesken-i huzur da arzum, bir yudum kevser
Kuruyan gönlüme, kuruyan canıma can’dan…

Abdullah Artaç Arslan
Kayıt Tarihi : 18.6.2018 23:50:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


İçimden gelen bir ses bu; Eşhedü aşk illallah…

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Levlâ Hikâyesi
    Levlâ Hikâyesi

    Gördüm, duydum. Şahidim...
    Aşk'a şahitlik de Yaradan'a şahitliktir.
    Sesiniz hiç susmasın Sayın Arslan, yüreğiniz kaleminiz varolsun...

  • Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)