biri kürsüye çıktı
sadece ses telleri ile konuştu
öbürü aklı ile konuştu
bir diğeri yüreği ile konuştu
sonuncu çıktı kürsüye
sesi aklı olmuş, yüreğini yanına almış
öylece konuştu durdu
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta