Yıkılan onca hayal...
Hasreti unutturan keder...
Uyanmak istesen de bu kabustan,
Zalim dünya!
İnsafsızca dönerde döner...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Merhaba,yüreğinize ve usta kaleminize sağlı.Başarılar diler,saygılarımı sunarım.
Dr İbrahim Necati Günay
sezenişler devam edecek galiba sevgili songül devamını merakla bekliyorum sevgiler hulyahuyuktepe
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta