Sert Söz Vurur Şiiri - Figen Güler

Kırgınlık taşıma insanı ezen,
Dert büyür de gönüle sığmaz bazen.
Dil var, susar, insanın içi kanar,
Dil var, başka kalpte bir yara açar.

Konuştuğun söz kalbime saplanır,
Lafla gelen yara dertle kaplanır.
Bazen çekmek gerek sözlere perde,
Gözlerim ağlar, dil sustuğu yerde.

Susmak bazen en iyi ilaç olur.
Sabırla bekleyen kalp huzur bulur.
Kırgınlık gölgesinde kalır insan,
Ama yürek bilir, merhemdir zaman.

Kalp fırtınayı büyütmez içinde,
Derdi gönül dinler kendi sesinde.
Kırgınlık iner ağır ama erir,
Anılar insanın aklına gelir.

Lafla gönül kırılır, sen bilemedin,
Söz uçar izi kalır, silemedin.
Dost bildiğin düşman olmasın sana,
Sert söz vurur bir dağ gibi insana.