Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
SERSERİ
ARAMA HAYATIN ÇİLESİNDE BAHANE
BENİM GÖNLÜM SERSERİYSE SANANE
BEN GEZERİM KAHVE SOKAK MEYHANE
BİLEMEZSİN SERSERİLİK KADAR SAHANE
SANMA SERSERİLER SEVMEZ
SERSERİLER SEVDİMİĞİ CANDAN SEVER
ANLADINMI GÜZELİM BEN SERSERİYİM
SANMA SERSERİLER DUYGUSUZDUR AGLAMAZ
SERSERİLER AGLADIMIYI SEVDİĞİ BİLE TUTAMAZ
HER İSTEYENDE SERSERİ OLAMAZ
BU SERSERİ GİTTİMİYİ YERİNİ KİMSE TUTAMAZ...
SAYGILARIMLA
MUSTAFA SARIKURT
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta