Kendimi attım ıssız sokakların kenarlarına,
Ne geçmişi ne de geleceği düşüneceğim,
Bir taşın kenarına oturup,ayaklarımı salacağım denize,
Gevrek bir simit ısıracağım acıtmadan.
Arada tek tek taşları fırlatıp,
Güneşin ışınlarına,ayıpsız sereceğim hayallerimi.
Sevdiğim müziği açıp,seyredeceğim seni kucağımda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta