Gömlek değiştirdi kaç kez, yamandı aşk
Yanıp yakılıp kor ateşler içinde..
Kaç kez doğasındaki bu seromoni,
Baldıran çiçeği gibi zehirledi kalbini
Dönüşü olmayan yol, solan gül hayat..
Bir ipek böceğinin,dut yaprağını yediği gibi,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Aşk'ın da aşk olabilmesi için bazı evrelerden geçmesi, o adımları atması gerekiyor işte ...
Yokluğa erken yakalanmadan tabi...
Güzeldi sayın Apel, kutluyorum ...
COK guzel bır anlatım kutluyorum hemşerımı saygılarımı sunuyorum efendım
selami
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta