Sende git eski dost sende
Arkasında düşüneceğimiz biri olur en azından
Ve sadece yanımda kal istemem
Gitmenide isterim
Çünkü bir tek sen varsın
Hem git hem kal isterim
Gelir üstüme bu duvar taşlar
Bir gün bitmez diğer gün başlar
Kuşlar uçar konar
Bi bakarsın karanlık başlar
Ruh çekilir bedenden
Sevgi kalmaz dünyalığında
Ne var ileri gitmenin sirayetinde
Ya arkada bırakılanlar
Ya ellere gem vuranlar
Nerde güzel denmeye sebep olan
Nerde ufuk denen çizgi
Görünüyor mu bizlere
Sisli karlı havada
Beyaz pasaklı koltukta yazıyorum sana
En çok ben gördüm sessizliği
Çığlıkları ben duydum
Ben kaldım senin yuvanda
En çok semaya ben uzattım elimi
Hani bir gölge düşerdi
Öyle ki aksaydı mahzun olan
Mermi kokan halılar
Zülmün gözü kanlı
Kıblemin ağabeyisi işgal altında
Ne duruyorsun kabem
Gariban bir yolcuydum oysa
Gözyaşım sahipsizdi
yürüyüşümün gölgesinde,
Ve dilek tutarcasına duam
Elim zikrine amade idi
Gözlerim uzağı görecekti
Perşembe güneşi
Uyanık lambalara selam ver
Gözlerin lifleri dinlenmedi mi
Ellerin uyuşukluğu başlasın
Bügün de elma yiyelim!
Susamadan kuru bir nefesle
Ben giderken en çok seni götürdüm
Zor yollar çamurlu toprak yağan yağmur
Gri ufuktan gözüken ağaçlar
Rüzgar sivri esiyor kulakların arkasından
Ne kadar umut oldu gülüşün
Karalama beni gönül
Diz çöktürdü bana
Gidişin
Gelişin
Bir tebessüm arar oldum
Aşkın sebâtînda
Bu zarif hayatımda
Kalemin kesâtında




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!