İçimde biraz sen kalmış.
Ne zaman gelsen aklıma.
Kapıyorum kalbimin kapılarını.
Her dem tazesi makbuldür ya,
Kaçmasın diye sevdanın gazı.
Bir emanettir,
Seni seviyorum demek.
Söylersen taşırsın,
Bir ömür boyu.
Söylememek ise borçtur.
Gün gelir mutlaka,
Neyse kaderimiz,
Elbet onu yaşarız.
Lakin bulursan bir geçit,
Beraberde kaçarız.
Üzülme zaman geçer diye,
Zaman elbette geçer.
Yeter ki,
Sen geçme benden.
Bu dünya da ki her şeyin,
Yalan olduğunu anladığım an,
Tek dileğim olacak.
O da hala hayatta olmak.
F tipi hayatlar yaşıyoruz,
Bu zindan dünyada.
Yarı açık bile değil,
Yüreklerimizin kapısı,
Gerçek bir sevdaya.
Neye müebbet?
Hala şiirler yazıyorum senin için.
Hala karanlıkta oturuyorum bir başıma.
Hala uyumak için zorlanıyorum.
Ve üzülüyorum uyuduğumda hala,
Seni düşünemiyorum o zaman diye.
Hala senli şeyleri seçiyorum hatıralarımdan.
Her ayrılık vakitsizdir,
Her ölüm,biraz erken.
Kaçılan hep gelmedi mi?
Daha var,daha var derken.
Bu gidenler,
Hiç mi dönmezler?
Hep mi tek gidiştir,
Satılan o biletler?
Akşam oluyor uzak şehirlerde,
Karanlıktan bir sofra kuruluyor.
Sukunete açılan kapı nerelerde?
Gün ufuğa yanaştıkça,gönlüm yoruluyor.
Çöküyor gece,güneşin peşisıra,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!