Sergüzeşt Şiiri - İlyas Altuner

İlyas Altuner
41

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sergüzeşt

Temâşâ ederken uzaktan ruhumu
Gelip kondu sineme
Ufkundan koparak bir sancı, alın terimin
Yükseldi, yükseldi ve birden uçtu avucumdan
Birden göğe çarptı kanatlarını
Harcarken son azığını heybeden

Sonsuz izbelerinden yıldızların
Bir cümbüş savrulmuşluğu
Düştü hayâlime ansızın
Dilenciliğinin yüzsüzlüğünde dolunayın
Süslenmiş gelin işvesi içinde

Ve ani bir sızıyla irkildi ruhum
Tenimde dolaşan giyotin
Sıyrıldı boynu bükük tüylerin üzerinden
Kalp atışlarıma heyecan vurdu
Ehramı düştü uzak kumsalların
Yanık ekinlerin hıçkırıkları
Son bir cezbeyle çekti içini
En öte dağların ardından dökerken saçlarını
Uçuruma düşerken sönmüş kül gibi güneş
Alnımı karanlığa terk ederken

Başını koyanda yastığa
Kulağının zarı zedelendi ruhumun
Bir damla emel oldu göz yaşı
Katil bakışların süzgecine elek oldu
Çekildi tırnakları, sökük tebessüm eliyle
Ve han, kirli çamaşırını yatağa serende
Uzandı taş iklime o an
Acıksadı şimdi alnı açık rüzgârı
Havanda su döğende ağrılar
Bir daha baktı yola
Görünmese de ufukta mezar

İlyas Altuner
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!