Şerefli’de Şeref vardı bir zaman,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şerefli’ler Şeref derdi durmadan,
Muhtarıyla kavgalıydı nedensiz,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şeref der ki, Şerefli’ye varınca,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta