Şerefli’de Şeref vardı bir zaman,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şerefli’ler Şeref derdi durmadan,
Muhtarıyla kavgalıydı nedensiz,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şeref der ki, Şerefli’ye varınca,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta