Serçeleri ben öldürmedim.
Onları gördüğümde,
ölüydüler zaten.
Sıcak çakıl taşlarının üstünde,
son nefeslerini kış soğukluğunda veriyorlardı…
...
Serçeleri ben öldürmedim.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Allahın hiç bir kulu,
onlara leş diyemezdi.
Çünkü, bedenleri kıyam halindeydi.
Kanatları rüku eder gibiydi.
Ve ayaklarıysa secde eder vaziyetdeydi.
Serçeleri ben öldürmedim...
Son ötüşmeleri neydi, ne içindi?
daha da doğrusu son sözleri...
Ve aslında zamansız ölüşlerinden belliydi.
..
kutlarım sayın YÜKSEL
farklı ve çok güzellllllllllllllllllllll.............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta