24.12.2003 Ankara/Altındağ
Serâpâ yorgun, serâpâ hicrân ile mahkûm,
Âdem ki adını unutur kalabalıkta;
Bir parça ümidin kefeniyle hep masûm,
Sürgün gezer kaderini taş döşeli aralıkta.
Göğsümde ağır bir rüzgâr, adı kader,
Sorularım Tanrıya varmadan keder.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta