Bitişi oldu her şeyin
Sonu oldu
Kopardı ipleri.
Ellerin kordan sıcaktı
Gözlerinde yıldızlar vardı
Ben sana şiir yazamam
Şiir yarım kalır
Şarkı olur gözlerinde
Dillere takılır
Ben sana aşığım diyemem
Nisan yağmurlarında vazgeçtim senden
Ortalık buram buram sevda kokuyorken
Çiçekler darmadağın açıyorken
Öyle bir an geldi ki
Bıktım kendimden
Ben hala senin sevgilinim
Ölenin hayatı özlediği gibi özledim
Kana çalıyor günahsız ellerim
Müebbetlerin evlerini özlediği gibi özledim
Ben hala senin sevgilinim
Belki bir öğle ezanında
Melek olup gittin
Haberim yok haberim yok senden
Belki kır düğünüyle
Belki kuru bir nikahla evlendin
Haberim yok senden
Yüreğimin bu gece sana yandığını
Kimse bilmesin, kimse görmesin
Seni düşünüp anılara daldığımı
Kimse bilmesin, farketmesin.
Utanıyorum kendimden
İnanmayı secmek
Öleceğini bilirsin ya sonunda
Ölümsüzlüğe inanmak istersin
Bir an iyi gelir düşünmemek
Tanrıça olursun kendi hükümsüzlüğünde
Aldırdığım sevdanın kanları akıyor yüreğime ansızın
Günah haberi olmayan bir baba çocuğundan
Hiç çekilmemiş resimlerde yüzüm masum
Ve zaman kırmızı yaprakların ardında geçiyor
Aklımın gittiğine şahit eski bir din avuntusu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!