Dost Şeref 20/01/1950-2015
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BÜYÜDÜM
KIRSAL ALAN DEDİĞİMİZ YERLERDE
YOKSULLUK İÇİNDE DOĞDUM BÜYÜDÜM
YAŞAMIN ZOR OLDUĞU O KÖYLERDE
ÇELİK ÇOMAK OYNAYARAK BÜYÜDÜM
BENİ ANAM YOKSULLUKLA BÜYÜTTÜ
ÇİLE DEYİRMENİ OLDU ÜĞÜTTÜ
BENİM ANAM TANRIDANDA BÜYÜKTÜ
SEVGİSİYLE GÖZ YAŞIYLA BÜYÜDÜM
OKUL İLE OKUMAYI DÜŞLEDİM
YEDİSİNDE İLK OKULA BAŞLADIM
KÖY MALINI YAYDIM ÇOK İT TAŞLADIM
ZORLUKLARI YAŞAYARAK BÜYÜDÜM
GENÇLİK HAZİNE Mİ ÇABUK YİTİRDİM
PAYLAŞIMI ...




Şiirlerin öksüz kaldı
Nur içinde uyu güzel insan....:(
Çarpıcı görüş ve benzetmeleriyle Şiiri bir silah kelimeleri mermi heceleri barut harflari kapsul edip yüreklere yüreklere vuran şairler ordusunun bu kahraman askerine selamlar olsun
Saygılar hocam
Selamlar..Sayin Dost
Selam ve saygilar sayin Dost..