Sensizliğin resmini çiziyor,
son bahar akşamlarında yine
dalından kopmuş, savrularak uçuşan sarı yapraklar,
tıpkı, usta bir ressamın fırça darbeleri gibi, usulca
ama kararlı,
bir o yana, bir bu yana.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta