Sensizlik Şiiri - Gülay Taştan

hergün ölmekmiş sensizlik
diri diri gömülmek
çaresizlikmiş çareler içinde
yokolmak varolan dünyada
kaybolmakmış karanlıklarda
kahkahalarla süslemekmiş
var olan hüznü
ve o kahkahalar içinde
hıçkırıklara boğulmkamış
büyük bir suskunlukmuş
üzerime yapışmış bir sessizlik
kendi cığlıklarımı bile duymamak
nerde olduğumu bilmemek
aslında umursamamakmış
hasret şarkıları dinlemekmiş
kendimi acıya alıştırmak
batsada yüreğime sen olan herşey
vazgeçmemekmiş
geceler boyu seni düşünmek
herkezden köşe bucak kaçmak
yalnızlığımı seninle paylaşmakmış
önüme gelen güzel fırsatları bile
elimin tersiyle itmekmiş
sen yoksan varolmamakmış sensizlik
senin olmadığın sevgide
bulunmak istememek
ama bir türlü engel olamamakmış
her nereye gitsem bile
kaçamamak senden
nefesini nefesimde hissetmekmiş
akşamların sabahı zor etmesiymiş sensizlik
bir mahkumiyetmiş sensizlik
zincirlerin yüreğime vurulduğu
bir müebbet yemekmiş
yakınamamakmış kimselere
yardım dileyememekmiş
buğulu gözlerle seni beklemekmiş
gelip gelmiceğin belli olmayan
seni aramakmış
bir umutsuzluk içerisinde
umut tohumları taramakmış

sensizlik
bitmeyen tükenmeyen
yaşlarmış gözlerimde...