Sol yanımda bir sızı, her nefes bir kör düğüm,
Sanki bir mahşer yeri, aynalarda gördüğüm.
Gönül sabır taşında, dövülür zerre zerre,
Hiç isyan etmedim, düşsem de bin bir şerre.
Bir yangın ki bu sönmez, külü kalır içimde,
Anlatılmaz bu dertler, başka hiçbir biçimde.
Zaman merhem dediler, oysa zaman yaradır,
Gözlerimin ferinde, artık dünya karadır.
Kimi vuslat bekler de, kimi hicranla pişer,
Aşkın ağır yükü bak, yine omzuma düşer.
Gittiğin o yollara, serdim tüm ömürümü,
Rüzgâr aldı savurdu, kalpteki son cürümü.
Sanma ki bu karanlık, sonsuza dek şah kalır,
Aşığın heybesinde, sadece bir ah kalır.
Yine bahar gelecek, çiçek açar bu yara,
Gönül bir gün küsecek, bahtındaki bu kara.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 02:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!