Sensizlik Şiiri - İsmet Can Bozoğlu

Unutmadım hiç sesini gittiğin günden beri
Yüzündeki tebessümün bana verdiği neşeyi
Ben sende tutukluyum kırma zincirlerimi
Kalbine hapset sensiz bırakma beni

Fırtınalar kopuyor gökyüzüm ağlıyor
Güneşim aya küstü artık hiç doğmuyor
Sen gittiginden beri ciceklerim kokmuyor
Kuşlar bile artık neşe dolu ötmüyor

Senin sıcak dudaklarından içtim aşkı
Aklımda hala hayat dolu gözlerin saklı
Tenine değdiğimde bu beden yandı
Toprak olup gitsem de aşkım kalbimde saklı