Sensizlik Şiiri - Hakan Turnalı

Birkaç kimsesizlik yaşadım,
ama en zoru en dayanılmazı Sensizlik.
Yaşattığın bu ruh acısının tarifi çok zor.
Nefes alamıyorsun mesela, hissedemiyorsun.
Sensizlik elinde ölüm fermanıyla gelen bir cellat gibi.
Bütün duyguları yok edilmiş, ölüme aç kana susamış bir cellat gibi,
Ne ölmeme ne yaşamama beni bıraktın Araf koca bir sensizlik....

Yaktığım kaç sigaranın adı sen
Uykusuz kaldığım kaç gecenin adı sen
Yıkmak zorunda kaldığım kaç hayalimin adı sen
Ne ölmeme ne yaşamama beni bıraktığın Araf koca bir çaresizlik....

Keşke diyorum sonu sensizlik olan seni,
Hiç tanımasaydım hiç hayalini kurmasaydım
Hiç olmayacak düşlerimin sahibi yapmasaydım
Şimdilerde unutamadığım yüzüne,gözlerine
Dalıp dalıp gidiyorum.
Bilmiyorsun, görmüyorsun, dokun muyorsun
Ne ölmeme ne yaşamama beni bıraktığın Araf koca bir çaresizlik...