Sensizlik Şiiri - Mehdi Yiğit

Sensizliğimin başladığı yerdeyim şimdi,
Nefes alamıyorum,
Boğuluyorum,
Boğuluyorum bu büyük dünyada,
Sabah olduğunu biliyorum,
Biliyorum ama,neden hala gözlerim karanlıklarda,
Şehrin ortasındayım,
Ortasındayım ama,
Neden sustu insanlar,
Neden çalmaz kornalar,
Acaba kulaklarım mı duymuyor
Yoksa boşaldı mı sokaklar...
Peşine takıldım geliyorum,
Tutsam,asla bırakmam seni,
O da ne
Sağımda sen,
Solumda sen,
Önümde sen,
Arkam da sen,
Evet peşine takıldım geliyorum,
Geliyorum ama,ne tarafa yürüdüğümü bilmeden
Koşuyorum,
Durmadan koşuyorum,
Sensizlikten kurtulmak için,
Ama peşimi bırakmıyor ki senin casus gözlerin.
Sen beni,
Sensizlikle baş başa bıraktın ya,
İstemem gelmeni,
İstemem dönmeni,
İstemem girmeni rüyalarıma...
Yoruldum sensizlikten,
Ağlıyorum çocuk misali,
Ve anladım ki,
Sensizliğimin başladığı yerdeyim şimdi...