SENSİZLİĞİN KÂBUSU....
Sabaha gözlerimi açsam da,
Görebilsem de gökyüzünü,
Etrafım insanlarla çevrili olsa da,
Ben sensiz mahkum bir hayat yaşamayı öğrendim.
Sana açılan kırık bir camdan ibaret bütün yaşamım.
Sensiz göç eyledi süzülen kırlangıçlar,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta