Sensizlikle demliyorum içimin kuytularını.Ve her nefesimde gem vuruyorum törpülenmiş yüreğimle eski hatıralara… Mahur gözlerim avazının çıktığı kadar sessizliği yaşatıyor içimin içinde… Yaşatıyor kalbinde uzaklarda olan SEN’İ usulca bir haykırışla...
Ve hep güzel gözlerinin ihtişamıyla büyüleniyor BENDEKİ SEN…
BİLMEM! Kaç zaman geçti ufkumda sensizlikten beri. Ruhumun dinmeyen hatırlarıdır, ağarmış saçlarımdaki emsalsiz yalnızlığım. Kalp yarasıdır özlemimin adı, sensizliğin filizlenmesidir yakındığım ve En çok istediğimdir beni benden alan SEN…
Gözlerimin susuzluğu, ellerimi terk ettiğin gün yaktı içimi,
yeşermeye ve YAŞ’lanmaya meftun bir bekleyişle…
Kimbilir! Nerelerdesin ve Kimbilir! İlk gördüğüm gibi halen Senin miyim veya
son gittiğin gibi Artık bensizliğe mi yelken açtın..! !
Kimbilir! Son mu verdin içindeki sonsuzluğa…
Kimbilir! Ağlamayı bilmeyenleri kaç kere AĞLATTIĞINI…
Kaç sonbahar geçti gözyaşlarımdan beri…
Ve kaç zaman ağladın, gözyaşlarından ötürü…
Şair Hasret_yagmuru_1Kayıt Tarihi : 15.8.2007 04:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!