Sensizliğe
Hayat ne kadar anlamsız değil mi?
İnsanlar acımasız kadar acımasız
Her gün aynı monotonluğu yaşamaktan öylesine bıktım ki
Yüzümde kocaman bir gülümseyiş maskesiyle dolaşıyorum
Herşeyi, herkesi bırakıp uzaklara kaçmak istiyorum
Kendimle başbaşa kalmak
Kendi yalnızlığımı yaşamak
Ama gizli bir güç beni engelliyor kaçamıyor, kopamıyorum
Öylesine bağlanmışım ki
Ölesiye sevişim, özleyişim
Beni alıp götüremiyor uzaklara
Sensizliğe...
Kayıt Tarihi : 13.9.2000 02:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!