Sensiz Geceler Şiiri - Damar Adam Serdar ...

Hiç kimsenin
elini tutmadım senden sonra..
Hiç kimse
gözlerime bakmadı senin gibi..
Ve hiç birşey de
mutlu etmedi gülüşün kadar..
Bütün ışıklar kapalı..
Bu gece yine karanlıktayım..
Ne çok isterdim
şimdi yanımda olmanı..
Ellimden tutsan,
ve gözlerin aydınlatsa odamı..
Biliyormusun..
pencerem hiç kapanmıyor sen gideli..
Serin bir rüzgar giriyor odama..
Perdeler kanatlanmış gibi..
Ara sıra yüzüme dokunsada,
yüreğimi soğutmuyor esen rüzgar..

Her zamankinden zorlu bu gece..
Sanki hesap vakti..
Anılar, hatıralar, ve hayalin..
Hepsi üzerime yürüyor gibi..
Kendimi bildim bileli,
ilk defa bu kadar çaresizim..
Öyle bir haldeyimki şimdi..
Göz yaşlarım bile
donmuş kirpiklerimde..
Ağlamak,
yeter diye haykırmak istiyorum,
ama kimse duymaz diye,
ona bile cesaret edemiyorum..
Yani senin anlayacağın
sesim bile terketmiş beni..

Sahi, gitmek kolaydı değilmi..
Kalıp savaşmak yerine,
sessizce gitmek kolaydır elbet..
Ben düşünmedim bunları..
Bir gün seni bırakıp gitmek,
bir gün senden vazgeçmek,
aklımın ucundan bile geçmedi..
Neden diye sorma şimdi..
Çünkü sen benim, herşeyimdin..
Yani ben senden başka,
hiç birşeyi düşünmedim..
Aklımın tamamı,
canımın yarısı senindi..
Kalbim ise, her daim seninleydi..
Şimdi yoksun, yoksun işte..

Bu gece demir attım
kalbi kırıklar rıhtımına..
Yalnızlığım yanı başımda..
Özlemin, hasretin,
yokluğun hep koynumda..
Ve birde sen varsın hep içimde..
Nereye gitsem peşimden gelen..
Yürüdüğüm yollarda
gölgem gibi takip eden..
Her taraf karanlık şimdi
Hayalin yine karşımda..
Ve gözlerin,
namluya sürülmüş mermi gibi..
İşte ben, her gece böyleyim..
Geceler sensiz,
gözlerin kurşun,
ve ben, kendimden habersizim...